“இனிமேலும் என்னால் மௌனமாக
இருக்க முடியாது”
—
இஸ்ரேலிய இராணுவத்திலிருந்து விலகி, தனது மூதாதையர்களின் தாயகமான போலந்துக்குக்
குடிபெயர்ந்ததாகக் கூறும் இஸ்ரேலிய இராணுவ மேஜர் அவ்தார் ஷைலோவ்ஸ்கியின் கட்டுரை
இஸ்ரேலிய இராணுவத்தின் காப்புப் படை மேஜரான அவ்தார்
ஷைலோவ்ஸ்கி, இஸ்ரேலிய
இராணுவத்திலிருந்து தான் விலகியதையும், தனது மூதாதையர்களின் தாயகமான போலந்துக்கு இஸ்ரேலிலிருந்து
குடிபெயர்ந்ததையும் விவரிக்கும் கட்டுரை ஒன்றைத் தனது Facebook பக்கத்தில் வெளியிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
அந்தக் கட்டுரையின் தலைப்பு: “இனிமேலும் என்னால்
மௌனமாக இருக்க முடியாது.”
அந்தக் கட்டுரையின் முழுமையான தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு
வருமாறு:
நான் அவ்தார் ஷைலோவ்ஸ்கி. இஸ்ரேலிய
இராணுவத்திலிருந்து விலகிச் சென்ற ஒரு மேஜர்.
நான் முழுமையான மனத்தெளிவுடன் இதனை அறிவிக்கிறேன்:
இஸ்ரேலிய இராணுவத்தில் நான் பணியாற்றிய ஐந்து ஆண்டுகளின்போது, என் கண்முன்னே நடைபெற்ற அனைத்துக் குற்றங்களையும்
பார்த்துக்கொண்டு, எனது சொந்த
மனிதநேயத்திற்குத் துரோகம் இழைத்து, தொடர்ந்து மௌனமான சாட்சியாக இருக்க என்னால் இனியும்
சகித்துக்கொள்ள முடியாத காரணத்தினாலேயே அந்த இராணுவத்திலிருந்து வெளியேறினேன்.
நான் நேரில் கண்ட சம்பவங்களை உங்களுடன்
பகிர்ந்துகொள்ளாவிட்டால், அவை என்னை உள்ளுக்குள்
மூச்சுத்திணறச் செய்துவிடும்.
நான் அனுபவிக்கும் துயரத்தின் பாரம் தாங்க முடியாமல்
எந்த நேரத்திலும் இறந்துவிடக்கூடும். எனவே, உண்மையைப் பரப்புவதற்குப் பங்களிக்க வேண்டிய கடமை எனக்கு
இருக்கிறது. ஒருவேளை, அது எனக்குள் இருக்கும்
குற்றவுணர்வைக் குறைக்கலாம். இஸ்ரேல் பாதுகாப்புப் படையின் ஓர் உறுப்பினராக
இருந்ததன் காரணமாகவே நான் செய்த கொடூரமான செயல்களுக்காக எனக்காகக் காத்திருக்கும்
வேதனையை இறைவன் குறைக்கக்கூடும்.
பின்னர், எனக்கு ஒரு சமிக்ஞை கிடைத்தது:
“எல்லாவற்றையும் பின்னால் விட்டுவிட்டு, உனக்கான பாதையில் செல்.”
எனக்கு வழிகாட்டிய இறைவனுக்கு நன்றி.
எல் அல் விமான நிறுவனத்தின் விமானம் வார்சா விமான
நிலையத்தில் தரையிறங்கியவுடன்,
நான் பாதுகாப்பாக இருப்பதாக
உணர்ந்தேன். இஸ்ரேல் மண்ணிலிருந்து வெகுதொலைவில் இருந்தேன். அந்த நிலம் இனிமேல்
எனக்கு எந்த அர்த்தத்தையும் தரவில்லை.
இறைவன் எங்களுக்கு வாக்களித்த நிலம் என்று அவர்கள்
எங்களுக்குக் கற்பித்தார்கள். ஆனால், யூத மக்களை ஏமாற்றுவதற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட மிகப்பெரிய
பொய் அதுவாகும்.
எண்பது ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து சொல்லப்பட்டுவரும்
இந்தப் பொய்யின் விளைவாக, ஆயுதமற்ற பாலஸ்தீன மக்கள்
தங்களது சொந்த நிலத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டுள்ளனர். இன்றுவரையிலும் அவர்கள்
மிகக் கடுமையான துன்பங்களை அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கின்றனர்.
இந்தப் பொய்யை உருவாக்கியது யார்? இத்தகைய “முட்டாள்தனமான” கதையை நம்பியவர்கள்
எப்படிப்பட்டவர்கள்?
இஸ்ரேல் பாதுகாப்புப் படையில் (IDF) நான் பணியாற்றிய ஐந்து ஆண்டுகளின்போது
நேரில் கண்டவற்றை வார்த்தைகளால் விவரிப்பது மிகவும் கடினம்.
பாலஸ்தீன மக்களுக்கு எதிராக இஸ்ரேலிய
இராணுவத்தினரால் இழைக்கப்பட்ட கொடூரங்கள், இழிவான செயல்கள் மற்றும் அட்டூழியங்களை எந்த வார்த்தைகளால்
விவரிக்க முடியும்?
அந்த இழிவான மனிதனின் ஒரு வார்த்தையைக்கூட
நம்பாதீர்கள். அவன் ஒரு அயோக்கியன். குறிப்பாக, இஸ்ரேலிய இராணுவம் “உலகிலேயே மிகவும் ஒழுக்கநெறி கொண்ட
இராணுவம்” என்று அவன் கூறும்போது,
அவனை ஒருபோதும்
நம்பாதீர்கள்.
உண்மைக்கு இதைவிட முற்றிலும் எதிரான கூற்று வேறு
எதுவும் இருக்க முடியாது. உண்மையில், அது உலகிலேயே மிகவும் ஒழுக்கக்கேடான, கொடூரமான மற்றும் மிருகத்தனமான இராணுவமாகும்.
ஆம், பெண்களே,
ஆண்களே!
காஸாவில் நிகழ்ந்துவரும் அழிவுகளையும்
சீரழிவுகளையும் இனியும் என்னால் சகித்துக்கொண்டு பார்த்துக்கொண்டிருக்க முடியாது.
2023 ஒக்டோபர் 7ஆம் திகதி இரவு நடைபெற்ற சம்பவங்களுக்கு நான் சாட்சியாக
இருந்தேன். இஸ்ரேலிய உளவுத்துறையும், அந்த இழிவான மனிதனும் அவனது கூட்டாளிகளும், அத்தகைய சம்பவம் நடைபெறப்போகிறது என்பதை
அறிந்திருந்தார்கள். இருந்தும்,
அது நடைபெறுவதற்காக அவர்கள்
காத்திருந்தார்கள். காஸாவை அழிப்பதற்கும், அங்குள்ள மக்களை வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றுவதற்கும்
முயற்சிப்பதற்குமான ஒரு சாக்குப்போக்காக அந்தச் சம்பவத்தைப் பயன்படுத்தினார்கள்.
நான் காஸாவில் பணியாற்றினேன். அங்கு, ஒரு டாங்கி வாகனத்தின் தளபதி தனது டாங்கியின் பீரங்கியை
வைத்து விளையாடுவதைப்போல நடந்துகொண்டு, கூடாரங்களுக்குள் ஒதுங்கியிருந்த பாலஸ்தீன மக்கள் மீது
குண்டுகளை வீசியதை என் கண்களால் பார்த்தேன்.
அதேபோன்று, பேக்கரிகளுக்கு முன்னால் வரிசையில் நின்றுகொண்டிருந்தவர்கள்
மீதும், உணவு விநியோக வாகனங்களுக்காகக் காத்திருந்தவர்கள் மீதும், மனிதாபிமான உதவிகளைப் பெறுவதற்காகக் காத்திருந்த மக்கள்
குழுக்களின் மீதும் குண்டுகள் வீசப்பட்டன.
மக்கள் குடியிருந்த கட்டடங்களின் மீது விமானங்கள்
குண்டுகளை வீசி, அவற்றை இடிபாடுகளாக
மாற்றியதையும், அந்த நேரத்தில்
குடியிருப்பாளர்கள் கட்டடங்களுக்குள்ளேயே இருந்ததையும் நான் என் கண்களால் கண்டேன்.
ஆக்கிரமிப்பு இராணுவத்தைச் சேர்ந்த துப்பாக்கிச்
சுடும் வீரர்கள், நிவாரண உதவிகளைப்
பெறுவதற்காக வரிசையில் நின்றுகொண்டிருந்த சிறுவர்கள், பெரியவர்கள் மற்றும் பெண்களைச் சுட்டுக்கொன்று, அதனை ஒரு பொழுதுபோக்காக அனுபவித்ததை என் கண்களால்
பார்த்தேன்.
இது ஒரு பைத்தியக்காரத்தனமான நிலைமை!
நான் நேரில் கண்ட இத்தகைய குற்றங்கள் உலகின் வேறு
எந்த இடத்திலும் நடைபெற முடியாது. இவை இங்கே, பாலஸ்தீன மண்ணில் மட்டுமே நடைபெறுகின்றன.
ஒரு சிறுவன், இரத்தத்தில் தோய்ந்த பழைய ரொட்டித் துண்டொன்றைக் கையில்
இறுகப் பிடித்துக்கொண்டு, தனது தாயின் சடலத்தின்
அருகில் அழுதுகொண்டிருந்ததை நான் என் கண்களால் பார்த்தேன். அதேவேளையில், அங்கிருந்த இராணுவத்தினர் ஏதோ நகைச்சுவை காணொளியைப்
பார்ப்பதைப்போல சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
“இந்த மக்கள் மனிதர்கள் அல்ல; அவர்கள் எங்களுக்குச் சமமானவர்களும் அல்ல. நாங்கள்
யூதர்கள்” என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
நான் தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு எனது சக
இராணுவத்தினரிடம் இப்படிக் கூறுவேன்:
“சகோதரா, அவர்கள் குரங்குகளின் கூட்டமாகவே இருந்தால்கூட, நாம் அவர்களை இவ்வாறு கொல்ல முடியுமா?”
அதற்கு அவர்கள்,
“நீ ஒரு கோழை. நீ பலவீனமானவன். நீ ஒரு
யூதனாக இருப்பதற்கே தகுதியற்றவன்” என்று பதிலளிப்பார்கள்.
மேற்குக் கரைப் பகுதியில் குடியேறிய இஸ்ரேலிய
குடியேற்றவாசிகள் ஒலிவ மரங்களை வேரோடு பிடுங்கி எறிவதையும், தங்களுடைய சொந்த வயல்களில் விவசாயம் செய்துகொண்டிருந்த
விவசாயிகளைத் தாக்குவதையும் நான் பார்த்தேன்.
வீடுகளிலிருந்து உடனடியாக வெளியேறுமாறு அவற்றின்
உரிமையாளர்களுக்கு உத்தரவிட்ட பின்னர், அந்த வீடுகளை இடித்துத் தரைமட்டமாக்கியதையும் பார்த்தேன்.
சில சந்தர்ப்பங்களில், மக்கள் உள்ளே இருக்கும்போதே
கட்டடங்கள் அவர்களின் மீது இடிக்கப்பட்டன.
ஒரு சிப்பாய் பாலஸ்தீனியர் ஒருவருக்கு குறுஞ்செய்தி
அனுப்பியதை என் கண்களால் பார்த்தேன். அந்தச் செய்தியில் அவன் இவ்வாறு
கூறியிருந்தான்:
“கூரைக்குச் செல். இல்லையெனில், உன்னால் உனது குடும்பத்தினருடன் உள்ளேயே இருக்கும்போது இந்த
வீட்டை அழித்துவிடுவோம்.”
அந்த மனிதர் கூரைக்குச் சென்று, வெள்ளைத் துணியொன்றை அசைக்கத் தொடங்கியபோது, அந்தச் சிப்பாய் அவரை அந்த இடத்திலேயே சுட்டுக்கொன்றான்.
இதை யாராவது நம்ப முடியுமா?
இஸ்ரேலியர்களிடையே காணப்படும் இத்தகைய
கொடூரத்தன்மைக்கு, நாங்கள் யூதர்களாக
வளர்க்கப்பட்ட விதத்தைத் தவிர வேறு எந்த விளக்கத்தையும் என்னால் கண்டுபிடிக்க
முடியவில்லை.
அரேபியர்கள் அசுத்தமானவர்கள், காட்டுமிராண்டிகள், தீவிரவாத முஸ்லிம் கொலைகாரர்கள் என்று எங்களுக்குக்
கற்பிக்கப்பட்டது. அவர்களிடம் நாம் கருணையுடன் நடந்துகொண்டால், அவர்கள் நம்மைக் கடலில் தூக்கி எறிந்துவிடுவார்கள் என்றும்
கூறப்பட்டது.
எங்களுக்கு ஊட்டப்பட்ட அந்த வகையான கருத்தியல்
நச்சூட்டலை ஒரு கணம் கற்பனை செய்து பாருங்கள்!
பாலஸ்தீன நிலம் யூதர்களான எங்களுக்குச் சொந்தமானது
என்று அவர்கள் எங்களுக்குக் கற்பித்தார்கள்.
கோலான் குன்றுப் பகுதியும் முழு லெவண்ட்
பிராந்தியமும் சீயோனின் பிள்ளைகளுக்குச் சொந்தமானவை என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.
“பெரிய இஸ்ரேல்” என்ற கருத்தாக்கம்
யூப்ரடீஸ் நதியிலிருந்து நைல் நதி வரையிலும் பரவியுள்ளது என்று எங்களுக்குக்
கற்பித்தார்கள்.
இந்தப் பொய்கள் அனைத்தையும் நம்புவதற்கு நாங்கள்
யூதர்கள் எவ்வளவு தீயவர்களாக இருக்க வேண்டும்!
நாங்கள் தீயவர்களாகவும், முட்டாள்களாகவும், ஒழுக்கநெறி அற்றவர்களாகவும் இல்லாதிருந்தால், இத்தகைய உத்தரவுகளை ஒருபோதும் நிறைவேற்றியிருக்க மாட்டோம்.
இத்தகைய அட்டூழியங்களை இனியும் என்னால்
சகித்துக்கொண்டு பார்க்க முடியாது.
இரவுகளில் நான் அழுவேன். அப்போது, என்னுடன் பணியாற்றியவர்கள் என்னைக் கோழை என்று கேலி
செய்வார்கள்.
ஒரு யூதன் அரேபியர்களைக் கொல்வதிலும், வாக்களிக்கப்பட்ட நிலத்திலிருந்து அவர்களை அகற்றுவதிலும்
தீவிர ஆர்வத்துடன் இருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் வலியுறுத்தினார்கள்.
ஒரு நாள் அரேபிய மக்கள் விழித்தெழுந்து, இஸ்ரேல் என்பது இறுதியில் மறைந்துபோகப்போகும் ஓர் மாயை, ஒரு பொய் என்பதை உணர்ந்துகொள்வார்கள் என்று நான்
பிரார்த்திக்கிறேன்.
குற்றவாளியான நெதன்யாகுவுடனும் அவனது
கூட்டாளிகளுடனும் கைகோர்த்துச் செயல்படும் அவர்களுடைய சொந்தத் தலைவர்கள்
இல்லாதிருந்தால், நாங்கள் இத்தகைய
குற்றங்களையும் அட்டூழியங்களையும் ஒருபோதும் செய்திருக்க முடியாது.
இறைவா, அப்பாவிப் பாலஸ்தீன மக்களுக்கு எதிராக நாங்கள் செய்த
அனைத்திற்காகவும் எங்களை மன்னித்தருள்வாயாக!
இறைவா, நாங்கள் இழைத்த அட்டூழியங்களுக்காக எங்களை
மன்னித்தருள்வாயாக!
முஸ்லிம்கள் கூறுவதைப்போல, நீயே “மிகவும் மன்னிப்பவன்; அளவற்ற கருணையுடையவன்.”
நான் வழிதவறியிருந்த நிலையில், இப்போது எனக்கான சரியான பாதையைக் கண்டடைந்துள்ளேன். எனவே, நீ என்னை மன்னிப்பாய் என்று நான் நம்புகிறேன்.
எனக்கு வழிகாட்டிய இறைவனுக்கு நன்றி!
நேரான பாதைக்கு என்னை வழிநடத்திய இறைவனுக்கு நன்றி!
அந்தப் பாதை உண்மை, அன்பு மற்றும் சமாதானத்தின் பாதையாகும். குற்றச் செயல்களில்
ஈடுபடும் இஸ்ரேல் அரசின் பாதையிலிருந்து முற்றிலும் விலகிய பாதையாகும்.
குறிப்பு: இது நீங்கள் வழங்கிய ஆங்கிலக் கட்டுரையின்
தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு மட்டுமே. இதில் இடம்பெறும் நபரின் அடையாளம், இராணுவப் பின்னணி, சம்பவங்கள் மற்றும் குற்றச்சாட்டுகள் ஆகியவை தனித்தனியாகச்
சரிபார்க்கப்பட்ட உண்மைகள் என்று இதன் மூலம் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. சமூக
ஊடகங்களில் பகிர்வதற்கு முன் மூலக் கட்டுரையின் நம்பகத்தன்மையைச் சரிபார்ப்பது
நல்லது.
Israeli reserve Major Avdar Shailovski wrote an
article—published on his Facebook page—in which he recounts the story of his
desertion from the Israeli military and his emigration from Israel to Poland,
the land of his ancestors.
The article, written by the Israeli reserve major,
is titled: "I Can No Longer Remain Silent."
Here is the full text of the article:
I am Avdar Shailovski, a major who deserted the
Israeli military. I declare, while of sound mind, that I left the Israeli
military because I could no longer bear to remain a silent witness—betraying my
own humanity—to all the crimes I witnessed during my five years of service in
the Israeli military.
The events I witnessed will suffocate me if I do
not share them with you.
I could die at any moment from the sheer weight of
my sorrow; therefore, I must contribute to spreading the truth—perhaps it will
alleviate my sense of guilt, and perhaps God will lessen the torment that
awaits me for the horrific acts I committed simply by virtue of being a member
of the Israel Defense Forces.
Then, I received a sign: "Leave everything
behind and go your own way."
Thank You, God, for guiding me.
As soon as the El Al flight landed at Warsaw
Airport, I felt safe—far away from the land of Israel, which no longer means
anything to me.
They taught us about the land that God promised
us, but it is the greatest lie ever used to deceive the Jewish people. This is
a lie that has persisted around the clock, resulting in the displacement of an
unarmed Palestinian people from their land for eighty years—a people who, to this
very moment, continue to endure the most profound suffering.
Who invented this lie? And what kind of
"foolish" people believed it?
What I witnessed during my five years of service
in the Israeli Defense Forces (IDF) is difficult to put into words.
What words could possibly describe the cruelty,
the vileness, and the atrocities committed by the IDF against the Palestinians?
Do not believe a word from that wretched man—that
scoundrel. He is a despicable liar, especially when he claims the Israeli army
is "the most moral army in the world." Nothing could be further from
the truth; in reality, it is the most depraved, cruel, and brutal army on the
planet.
Yes, ladies and gentlemen, I can no longer bear to
witness the ruin and destruction in Gaza.
I was a witness to what transpired on the night of
October 7, 2023. Israeli intelligence, that wretched man, and his gang knew it
was coming—and they waited for it to happen, using it as a pretext to destroy
Gaza and attempt to forcibly displace its population.
I served in Gaza, and I saw with my own eyes how a
tank commander would toy with his tank’s cannon, firing shells at Palestinians
huddled inside their tents, or at groups of people standing in line—whether in
front of bakeries, or waiting for food distribution vehicles or humanitarian
aid. With my own eyes, I witnessed aircraft firing shells at inhabited
residential buildings, reducing them to rubble—with the residents still inside.
With my own eyes, I saw snipers from the
occupation army amusing themselves by picking off children, adults, and women
as they stood in line to receive aid.
This is madness.
Crimes like these—the ones I witnessed—could not
happen anywhere else in the world; they only happen here, on the land of
Palestine.
I saw a child, with my own eyes, clutching a piece
of stale, blood-soaked bread, weeping over his mother’s body—while the soldiers
laughed, as if they were watching a comedy video.
They say these people are not human beings, not
our equals—we, the Jews.
I would summon my courage and say to my
colleagues, "Brother, even if they were a group of monkeys, could we
really kill them like this?"
They would reply, "You are a coward. You are
weak; you are not fit to be a Jew."
I saw settlers in the West Bank uprooting olive
trees and attacking farmers in their own fields.
I saw them destroy homes—after giving the owners
an immediate order to leave—demolishing the structures right on top of them.
With my own eyes, I saw a soldier send a text
message to a Palestinian, telling him: "Go up to the roof, or we will
destroy the house—with your family inside—because of you." When the man
climbed to the roof and began waving a white rag, the soldier shot him dead on
the spot.
Can anyone believe this? I can find no explanation
for all this Israeli cruelty other than the upbringing we, as Jews, were
subjected to. We were told that Arabs are filthy, savage, and extremist Muslim
killers—and that if we were kind to them, they would throw us into the sea.
Just imagine the kind of indoctrination we were fed.
They taught us that the land of Palestine belongs
to us, the Jews.
They claimed that the Golan and the entire Levant
belong to the children of Zion.
They taught us that "Greater Israel"
stretches from the Euphrates to the Nile.
How wicked we Jews must be to believe all these
lies! If we were not wicked, foolish, and devoid of morality, we would never
have carried out these orders.
I can no longer bear to witness such atrocities.
At night, I would weep, while my comrades mocked
me, calling me a coward. They insisted that a Jew should be obsessed with
killing Arabs and ridding the Promised Land of them.
I pray for a day when the Arabs wake up and
realize that Israel is nothing but an illusion—a lie—that will eventually
vanish. Were it not for their own leaders, who collude with the criminal
Netanyahu and his gang, we would never have been able to commit the crimes and
atrocities we have perpetrated.
Forgive me, O Lord, for everything we have done to
the innocent Palestinians.
Forgive me, O God, for the atrocities we have
committed.
As the Muslims say, You are "Most Forgiving,
Most Merciful." I trust that You will forgive me, now that I have found my
way after having been lost.
Thank You, O God, for guiding me to the straight
path—
the path of truth, love, and peace—far removed
from the path of the criminal state of Israel.
