பவிஷ்யபுராணத்தில் பதினோராவது அவதாரம் அக்பர் சக்கரவர்த்தியாம்: ஒரு அக்ரஹார பார்வை

 

 

 பவிஷ்யபுராணத்தில் பதினோராவது அவதாரம் அக்பர் சக்கரவர்த்தியாம்: ஒரு அக்ரஹார பார்வை

 

நன்னா கேட்டுக்கோங்கோ ஓய், இந்த கலியுகத்துல ஆச்சரியத்துக்கு என்ன கொறச்சல்?

 

சாஸ்திரங்கள்ல தசாவதாரம்னு பத்து அவதாரத்தை கணக்கு வெச்சு நாம் எல்லாரும் சந்தியாவந்தனம் பண்ணிண்டிருக்கோம். ஆனா, பவிஷ்ய புராணத்துல சில ஏடுகளைத் திருப்பிப் பாத்தா, கண் முன்னாடியே ஒரு ‘அதிசய வைபவம்’ விரியறது!

 

​அடேங்கப்பா... அந்த சுலோகங்களைப் பாத்து நமக்கே ஒரு நிமிஷம் ஆசமனம் பண்ணின தீர்த்தம் தொண்டையில சிக்குன மாதிரி ஆயிடுத்துன்னா பாருங்கோளேன்!

 

​பவிஷ்ய புராணத்தில் பதினோராவது அவதாரம்: ஒரு அக்ரஹார பார்வை

 

​நம்ம தில்லி பாதுஷா அக்பர் சக்ரவர்த்தி இருக்காரே... அவரையே சாஷாத் அந்த நாராயணனின் அவதாரம்னு சில 'வித்வான்கள்' பவிஷ்ய புராணத்தின் பிரதிசர்க்க பர்வத்துல சர்வ சாதாரணமாக் கொண்டு வந்து சொருகி வெச்சிருக்கா. அதாவது, முகுந்தனே நேரா வந்து ஆக்ரா கோட்டையில உட்கார்ந்துண்டு ‘தீன்-இ-இலாஹி’ங்கிற புது மார்க்கத்தை உபதேசம் பண்ணினாராம்!

 

​எப்படி இருக்கு நம்மவாளோட 'சமரச சன்மார்க்க' கற்பனை வளம்?

​அவதார நோக்கம்: துஷ்ட நிக்ரஹம், சிஷ்ட பரிபாலனம் பண்ண சங்கு சக்கரத்தோட வருவார்னு பாத்தா, இங்க தர்பார்ல உட்கார்ந்துண்டு நவரத்தினங்களை வெச்சு ஜோசியம் பாத்துண்டிருந்திருக்கார். பீரங்கி, வெடிமருந்து எல்லாம் வைகுண்டத்துல சுதர்சன சக்கரத்துக்குப் பதிலா புதுசா இன்ட்ரடியூஸ் பண்ணின ஆயுதங்களோ என்னவோ, அந்த எம்பெருமானுக்கே வெளிச்சம்!

 

​பூர்வ ஜென்ம கதை: இதுல ஹைலைட் என்னன்னா, அக்பர் போன ஜென்மத்துல ஒரு பிரம்மசாரியாம், தவம் பண்ணினவராம். அப்புறம் என்னவோ சங்கல்பம் தப்பிப்போய் பாதுஷாவா வந்து பொறந்தாச்சாம். என்ன ஒரு தீர்க்கதரிசனம்! ராஜாவுக்கு 'மகாவிஷ்ணு' பட்டத்தைக் கொடுத்துட்டா, வரிகள் குறையுமா இல்ல சமஸ்தானத்துல கொஞ்சம் மான்யம் கிடைக்குமாங்கிற நடைமுறை தர்மத்தை நன்னா புரிஞ்சுண்டு எழுதி இருக்கா.

 

​ஆராய்ச்சி பண்ணினா வர விபரீதம்: சரி, இது வியாச மகரிஷி வாக்குன்னு யாராவது நம்பினா, அவருக்கு உடனே ஒரு தம்ளர் சுக்கு காபி போட்டுக் குடுத்து ஆசுவாசப்படுத்தணும். முகலாய தர்பார்ல ஆதரவு தேடின பண்டிதர்கள், ராஜாவை குஷிப்படுத்த சமஸ்கிருதத்துல இப்படி 'இடைச்செருகல்' லீலைகளை அரங்கேற்றி வெச்சிருக்காங்கிறது அப்பட்டமா தெரியறது. சாட்ஷாத் கல்கி பகவானே வந்து, "ஏம்ப்பா, எனக்கு முன்னாடியே ஒருத்தருக்கு டிக்கெட் போட்டு விட்டேளோ?"ன்னு கேட்டு தலையில அடிச்சுக்கிற நிலைமை.

 

​எது எப்படியோ, காலையில எழுந்து விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் சொல்றவா, நடுவுல புதுசா எந்த நாமத்தையும் சேர்த்துக்காம, நம்ம பழைய நரசிம்மர், ராமர், கிருஷ்ணரோட நிறுத்திக்கிறது ஆத்து பெரியவாளுக்கும் நல்லது, அவா பண்ணி வெச்ச ஆசாரத்துக்கும் நல்லது!

 

​இனிமே யாராவது வந்து "அக்பரும் நம்ம அவதாரம்தான் ஓய்"னு வியாக்யானம் பேசினா, பேசாம "ரொம்ப சௌக்கியம்... அப்படியே பீர்பாலையும் ஒரு தேவலோக கந்தர்வனா சேத்துக்கோங்கோ, கணக்கு சரியா போயிடும்"னு ஒரு நமஸ்காரத்தைப் போட்டு நகந்துட வேண்டியதுதான்!

 

படித்ததில் பிடித்தது

 

அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களிடமிருந்து எந்த வகையிலாவது பலனடைய வேண்டும் என்பதற்காக எந்த நிலைக்கும் இவர்கள் கீழிறங்குவார்கள் என்பதற்கு இது ஒரு உதாரணம்.