எளிமையின் சிகரமான
காமராஜரை உயிரோடு கொளுத்த முயற்ச்சித்த மாபாவிகள்
சாம்பமூர்த்தி:
ஆஹா... காபினா இதுதான் காபி! ஏண்டி வைஷூ, போன வாரம் நீ சொன்னதெல்லாம் சரித்திரச்
சான்றுன்னு ஒத்துண்டாலும், இன்னைக்கு
நம்ம வாட்ஸ்அப் குரூப்ல ஒருத்தர் போட்ட வீடியோவைப் பாரு. நம்ம சனாதன
சந்நியாசிகளும் சாதுக்களும் எப்பேர்ப்பட்ட அமைதியான தபஸ்விகள்! ஆனா அவங்களை
அன்னைக்கு இந்திரா காந்தியும் காங்கிரஸும் கோமாதாவுக்காகப் போராடினப்ப
ஈவிரக்கமில்லாம சுட்டுத் தள்ளிட்டாளாம்... இதைப் பத்தி உன் டேப்லெட் என்னடி
சொல்லுது?
வைஷ்ணவி:
(டேப்லெட்டை நிமிர்த்திப் பார்த்து, மெல்லிய புன்னகையுடன்) ஓஹோ... 1966 நவம்பர் 7 'பசுப் பாதுகாப்பு' போராட்டத்தைத்தானே சொல்றீங்க தாத்தா? அதுல போலீஸ் துப்பாக்கிச் சூடு நடந்தது
உண்மைதான். ஆனா அந்த 'அமைதியான
சாதுக்கள்' டெல்லி
பாராளுமன்ற வீதியில என்ன மாதிரியான பயங்கரவாத வன்முறையைக் கட்டவிழ்த்து
விட்டாங்கன்னு உங்க குரூப்ல சொல்லியிருக்காங்களா? குறிப்பா, அன்னைக்கு அகில இந்திய காங்கிரஸ் தலைவரா
இருந்த நம்ம ஊர் பெருந்தலைவர் காமராஜருக்கு என்ன நடந்ததுன்னு அந்த வீடியோவுல ஒரு
வார்த்தையாவது சொன்னாங்களா தாத்தா?
சாம்பமூர்த்தி:
(திடுக்கிட்டு, புருவத்தை
உயர்த்தி) என்னடி சொல்ற? காமராஜரா...
அவருக்கு என்னடி ஆச்சு? அவர்தான்
‘கிங் மேக்கர்’ ஆச்சே... சாதுக்களோட போராட்டத்துக்கும் காமராஜருக்கும் என்னடி
சம்பந்தம்?
வைஷ்ணவி:
சம்பந்தம் அவங்க வன்மத்துலதான் தாத்தா ஆரம்பிச்சது! அன்னைக்கு டெல்லில ஆர்.எஸ்.எஸ், ஜனசங்கம், விஸ்வ ஹிந்து பரிஷத், அப்புறம் சில தீவிர சாது அமைப்புகள் சேர்ந்து
லட்சக்கணக்கான மக்களைத் திரட்டிப் பேரணி நடத்தினாங்க. பாராளுமன்றத்தை
முற்றுகையிடப் போன அந்த கும்பல், போலீஸ் தடுப்புகளை உடைச்சு, கார்கள், பஸ்கள், அரசாங்க கட்டடங்களை அடிச்சு நொறுக்கித் தீ
வச்சாங்க. அதுமட்டுமில்லாம, நேரா டெல்லி 4, ஜந்தர் மந்தர் ரோட்டுல இருந்த காமராஜரின்
அதிகாரப்பூர்வ இல்லத்தை நோக்கி ஒரு வெறிக்கூட்டம் ஓடுச்சு!
சாம்பமூர்த்தி:
(பதற்றத்துடன் காபி டம்பளரைத் திண்ணையில் வைத்துவிட்டு) ஏண்டி வைஷூ... காமராஜர்
வீட்டுக்கா? எதுக்குடி
அந்தப் பச்சைப் புள்ள, தியாகி
வீட்டுக்குப் போனாங்க?
வைஷ்ணவி:
காமராஜர் அப்போ கடுமையான காய்ச்சல்ல படுத்துத் தூங்கிண்டு இருந்தார். இவங்க
கூச்சலிட்டுக் கொண்டே வீட்டுக்குள் நுழைஞ்சு, கதவுகளை உடைச்சு, அங்கிருந்த மரச் சாமான்கள், புத்தகங்கள், திரைச்சீலைகள் எல்லாத்துக்கும் பெட்ரோல்
ஊத்தித் தீ வச்சாங்க. "காமராஜரைக் கொளுத்துங்கடா!"னு ஆக்ரோஷமா
கத்தினாங்க. காமராஜர் வெளியே வர முடியாதபடி வாசலை மறிச்சு அக்னி வளர்த்தாங்க
தாத்தா!
சாம்பமூர்த்தி:
(நெஞ்சில் கைவைத்துக்கொண்டு, கண்கள் விரிய) சிவ சிவா... ரங்கா... என்னடி அநியாயம் இது! தீ வச்சுட்டாங்களா? அப்புறம்... அப்புறம் காமராஜருக்கு ஒண்ணும்
ஆகலையேடி? அவர் எப்படித்
தப்பிச்சார்?
வைஷ்ணவி:
நல்லவேளையா, அங்கிருந்த
அவரோட உதவியாளர் வைரவன், காமராஜரின்
பாதுகாப்பு அதிகாரி ராதாகிருஷ்ணன் ரெண்டு பேரும் சாதுரியமா செயல்பட்டாங்க.
காமராஜரைத் தூக்கிக்கொண்டு பின்பக்கச் சுவர் வழியா ஏறிக்குதிச்சு, பக்கத்துல இருந்த இன்னொரு வீட்டுக்குள்ள
கூட்டிண்டு போய் ஒளிச்சு வச்சுக் காப்பாத்தினாங்க! கொஞ்ச வினாடிகள்
தாமதிச்சிருந்தாலும், அந்தப் பெருந்தலைவர்
அன்னைக்கு அந்தத் தீயிலேயே கருகியிருப்பார் தாத்தா. அந்த அளவுக்குப் பட்டப்பகல்ல
திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்ட கொலைவெறித் தாக்குதல் அது!
சாம்பமூர்த்தி:
(தலையில் அடித்துக்கொண்டு) அடப்பாவமே! காமராஜரையா... படிக்காத மேதை, பள்ளிக்கூடத்துல ஏழைப் பசங்களுக்கு மதிய உணவு
போட்ட மகான்டி அவர்! அவரைப் போயா கொல்லப் பார்த்தாங்க? ஏன்டி, காமராஜர் மேல அவங்களுக்கு அப்படி என்ன தீராத
விரோதம்?
வைஷ்ணவி:
பசுவதைத் தடுப்புச் சட்டத்தை இந்தியா முழுக்கக் கட்டாயமாக்க முடியாதுன்னு காமராஜர்
ரொம்ப எதார்த்தமா இருந்தார். இந்தியா மாதிரி பலதரப்பட்ட உணவுப் பழக்கமும், மாநில சுயாட்சியும் உள்ள நாட்டுல
எல்லாத்தையும் ஒரேடியா திணிக்க முடியாதுங்கிறது அவரோட நிலைப்பாடு. அதுமட்டுமில்லாம, காமராஜர் ஒரு தீவிர மதச்சார்பற்ற தலைவர்; சனாதன அமைப்புகளின் வெறுப்பு அரசியலை
ஒருபோதும் அவர் அனுமதிச்சதில்லை. அந்த வன்மத்தைத்தான் அன்னைக்கு அந்த அமைப்புகளின்
தூண்டுதலால வந்த கும்பல் தீயா கொளுத்திக் காட்டிச்சு!
சாம்பமூர்த்தி:
(குரல் தழுதழுக்க, பெருமூச்சு
விட்டு) இதென்னடி கொடுமையா இருக்கு... பசும்பால் குடிச்சு வளர்ந்த சாமியார்கள், ஒரு மனுஷனை - அதுவும் எளிமையின் சிகரமான காமராஜரை
உசுரோட கொளுத்தப் பார்த்திருக்காங்களே! இதை அந்த வாட்ஸ்அப் குரூப்ல ஒருத்தனும்
மூச்சுக்கூட விடலையேடி...
வைஷ்ணவி:
அவங்க எப்படி தாத்தா சொல்லுவாங்க? அன்னைக்கு மத்திய உள்துறை அமைச்சரா இருந்த குல்சாரிலால் நந்தாவே ஆர்.எஸ்.எஸ், ஜனசங்கத்தின் வன்முறையைக் கட்டுப்படுத்தத்
தவறியதாலதான் உடனே தன் பதவியை ராஜினாமா செய்ய வேண்டியிருந்தது. இவ்வளவு ரணகளமான
சரித்திரத்தை மறைச்சுட்டு, இன்னைக்கு
அவங்களை 'அப்பாவி
தியாகிகள்'னு உருட்டினா
நம்ம ஆட்களும் அதை அப்படியே நம்பிடுறீங்களே!
சாம்பமூர்த்தி:
(பூணூலை உருட்டியபடி, குற்ற
உணர்ச்சியோடு தலையைக் குனிந்து) தப்புதான்டி வைஷூ... கோமாதா பூஜை பண்றது
தர்மம்தான், ஆனா காமராஜர்
மாதிரி ஒரு உத்தமருக்குத் தீ வைக்கிற அளவுக்குப் போனது அக்மார்க் அதர்மம்டி!
சரித்திரத்தை மறைச்சு, இந்த வாட்ஸப்ல
எவனோ எழுதுற அரைகுறை கதையை உண்மைன்னு நம்பி ஆவேசப்பட்டதுக்கு எனக்கு வெட்கமா
இருக்குடி.
வைஷ்ணவி:
(சிரித்துக்கொண்டே டேப்லெட்டை அணைத்துவிட்டு) பரவாயில்லை தாத்தா, தப்பை உணர்ந்தா சரிதான். நீங்க முதல்ல அந்த
வாட்ஸ்அப் குரூப்ல போயி, "காமராஜர்
வீட்டுக்குத் தீ வச்ச அநியாயத்தை முதல்ல தெரிஞ்சுண்டு வந்து பேசுங்கடா!"னு
நாலு வார்த்தை நறுக்குன்னு தட்டிவிடுங்க. அப்புறம் வந்து அந்த ஆறிப்போன காபியைக்
குடிங்க!

