எனது பதிவில் ஆபாச
பின்னூட்டமிடும் நபர்களின் பின்புலத்தை ஆராய்ந்தால் பொட்டு கட்டுதல், தேவதாஸி முறை, முலை வரி என்று ஆபாசங்கள் வரிசை கட்டி நிற்கிறது.
கேட்கும் கேள்விக்கு
ஆதாரத்தோடு பதிலளிக்க வேண்டும். பதில் இல்லை என்பதால் 'விபசாரி மகன்' என்ற வார்த்தை அடிக்கடி
உபயோகப்படுத்துகிறார்கள். அதற்காக அவர்களின் தாயை நாம் இழிவுபடுத்துவதிலலை. காரணம்
இஸ்லாம் தடுக்கிறது.
எதனால் இப்படி எழுதுகிறார்கள்
என்று யோசித்துப் பார்த்தேன்.
தேவதாஸி முறை,
பொட்டு கட்டுதல், முலை வரி என்று பண்டைய தமிழக வரலாறுகளைப் பார்க்கிறோம். இது
போன்று ஆபாச பின்னூட்டமிடுபவர்களுக்கு இவை எல்லாம் சர்வ சாதாரணமாக தெரிகிறது. எனவேதான்
இந்த வார்த்தைகளை வெகு இலகுவாக பயன்படுத்துகிறார்கள்.
தேவதாசி
முறை என்பது இந்தியாவில், குறிப்பாகப் பெரும் கோயில்களில் இறைவனின் சேவைக்கும், கலைகளுக்கும் (பரதநாட்டியம், இசை போன்றவை) சிறுவயதில்
சிறுமிகளை அர்ப்பணிக்கும் ஒரு பழங்கால முறையாகும்.
பொருள் மற்றும் தோற்றம்
·
பொருள்: 'தேவதாசி' என்றால் "கடவுளின் அடிமை" அல்லது இறைவனின்
தொண்டர் என்று பொருளாகும்
·
தோற்றம்: இப்பழக்கம் கி.பி. 6-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் பல்வேறு மன்னர்கள் காலத்தில் (சோழர்
காலம் உட்பட) பரவலாக இருந்தது. சோழர் காலத்தில் தஞ்சை பெரிய கோயிலில்
நூற்றுக்கணக்கான தேவதாசிகள் இருந்ததற்கான சான்றுகள் உள்ளன
·
நிலை: ஆரம்ப காலத்தில் இவர்கள் கலைகளை (நாட்டியம், இசை) பாதுகாப்பவர்களாகவும், உயர் மரியாதைக்குரியவர்களாகவும்
கருதப்பட்டனர். இவர்கள் கடவுளுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கப்படுவதால் 'நித்திய சுமங்கலிகள்' என அழைக்கப்பட்டனர்.
·
காலப்போக்கில் ஏற்பட்ட மாற்றம்
·
சீரழிவு: பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக் காலத்தில் கோயில்களின் ஆதரவு
குறைந்ததாலும், ஜமீன்தாரர்கள் மற்றும் ஆதிக்க சக்திகளின் செல்வாக்காலும்
இந்த முறை சிதைந்து போனது.
·
சுரண்டல்: கலையை வளர்த்த இந்த முறை,
பின்னர் மதத்தின் பெயரால்
பெண்களையும் சிறுமிகளையும் பாலியல் ரீதியாகச் சுரண்டும் கொத்தடிமை முறையாகவும், விபச்சார முறையாகவும் மாறியது.
- பாதிக்கப்பட்டவர்கள்: இதில்
பாதிக்கப்பட்டவர்களில் பெரும்பான்மையோர் தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகப் பெண்களாவர்
·
ஒழிப்புச் சட்டங்கள்
·
முத்துலட்சுமி ரெட்டி பங்கு: மருத்துவர் டாக்டர். எஸ்.
முத்துலட்சுமி ரெட்டி அவர்கள் தேவதாசி முறைக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்து, 1930-இல் சென்னை
மாகாண சட்டமன்றத்தில் இதற்கெதிரான மசோதாவை முன்மொழிந்தார்.
·
சட்டம் நிறைவேற்றம்: பெரியாரின் தீவிர முன்னெடுப்பு
மற்றும் பலரின் போராட்டத்திற்குப் பிறகு, சென்னை தேவதாசிகள் ஒழிப்புச் சட்டம் (Madras Devadasis Act) 1947-இல் நிறைவேற்றப்பட்டது. பின்னர் 1956 ஆகஸ்ட் 14-ல் இது முழுமையான சட்டமாக
அமலுக்கு வந்தது. இதன் மூலம் கோயில்களுக்குப் பெண்களை நேர்ந்து விடுவதும், 'பொட்டுக்கட்டுதல்' போன்ற சடங்குகளும்
சட்டவிரோதமாக்கப்பட்டன.
ஆனால் அவ்வாறு ஒழித்தது தவறு. அது
சாஸ்திரத்துக்கு செய்யப்படும் அநீதி என்று இன்றும் ஜெய மோகன் பாடகி சின்மயியின் தாயார்
போன்றவர்கள் இந்த பழக்கத்துக்கு ஆதரவு தெரிவித்து வருகின்றனர்.
முலை வரி (Mulakkaram) என்பது பழைய திருவிதாங்கூர்
இராச்சியத்தில் (தற்கால கேரளா) பிற்படுத்தப்பட்ட மற்றும் தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்த
பெண்கள் (குறிப்பாக ஈழவர், நாடார் மற்றும் பிற கீழ் சாதிப் பெண்கள்) தங்கள்
மார்பகங்களை மறைத்து ஆடை அணிய விரும்பினால், அரசுக்குச் செலுத்த வேண்டிய ஒரு வரியாகும்
முக்கிய விவரங்கள்:
·
இடம்: திருவிதாங்கூர் இராச்சியம்,
கேரளா.
·
காலம்: 1924
வரை நடைமுறையில் இருந்தது
·
வரி வசூல் முறை:
பூப்பு எய்திய பெண்களுக்கு, அவர்களின் மார்பகங்களின்
அளவைப் பொறுத்து இந்த வரி கணக்கிட்டு வசூலிக்கப்பட்டது
·
நோக்கம்: சாதி படிநிலையை (Caste
Hierarchy)ப் பராமரிக்கவும், உயர் சாதியினருக்கு மரியாதை
அல்லது அடக்கத்தைக் காட்டவும் இது பயன்படுத்தப்பட்டது. உயர் சாதி பெண்களுக்கு இந்த
வரி பொருந்தாது.
·
நங்கேலி தியாகம்: கேரளாவின் சேர்த்தலை பகுதியில்
வாழ்ந்த நங்கேலி என்ற பெண், இந்த வரியை எதிர்த்து வரி வசூலிக்க வந்த அதிகாரியின்
முன்னிலையில் தனது மார்பகங்களைத் தானே அறுத்துக்கொண்டு உயிர்த்தியாகம் செய்தார்
என்று ஒரு வரலாற்றுச் செவிவழிக் கதை உண்டு.
·
தோள் சீலைப் போராட்டம்: கீழ் சாதிப் பெண்கள் மேலாடை
அணியவும், தோள் சீலை (Upper
cloth) அணியவும் போராடிய தோள் சீலைப் போராட்டம் (1859) இந்த வரிக்கெதிரான மற்றும் சாதி அடக்குமுறைக்கெதிரான
முக்கியப் போராட்டமாக அமைந்தது.
No comments:
Post a Comment