Followers

Friday, November 23, 2012

எனது முதல் காவல் நிலைய அனுபவம்!


எனது முதல் காவல் நிலைய அனுபவம்!

போன வருடம் எங்கள் ஊர் காவல் நிலையத்துக்கு போகும் ஒரு அவசிய தேவை ஏற்பட்டது. எஸஐ யிடமிருந்து பையன் படிப்பின் ஆவணங்கள் சம்பந்தமாக ஒரு கையெழுத்து வாங்க வேண்டும். எனவே இது வரை காவல் நிலையத்துக்கு செல்லாத நான் முதன் முதலாக காவல் நிலையத்துக்குள் பிரவேசித்தேன். முன்னால் அமர்ந்திருந்த எழுத்தரிடம் 'எஸ்ஐ எப்பொழுது வருவார்?' என்று கேட்டேன். 'இன்னும் அரை மணி நேரத்தில் வந்து விடுவார்' என்று சொன்னார். அதுவரை நேரம் போக வேண்டுமே? எனவே காவல் நிலையத்துக்கு வெளியே மர நிழலில் உள்ள பெஞ்சில் சற்று அமர்ந்தேன். பக்கத்தில் இந்த பக்கம் ஒரு 15 பேர். அந்த பக்கம் ஒரு 10 பேர் கும்பலாக நின்று காரசாரமான விவாதத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். அரசியல் கட்சிகள் சம்பந்தமாக ஏதும் தகராறோ என்று நினைத்தேன். என்ன பேசிக் கொள்கிறார்கள் என்று நானும் எனது காதை கூர்மையாக்கி கேட்கத் தொடங்கினேன்.

'மாப்ள...நீ ஒன்னும் கவலைப்படாதே! இன்னைக்கி ரெண்ட்ல ஒன்னு பார்த்திடுவம்'

'என்ன தைரியம்யா அவனுக்கு...கடை பூந்து அடிக்கிறான்யா..'

'இப்படியே உட்டோம்னா நாம சேலை கட்டிக்க வேண்டியதுதான்'

அதற்குள் இரு சக்கர வாகனமான புல்லட்டில் முரட்டு மீசை தடியான உடம்போடு ஒரு 55 வயது மதிக்கத்தக்க ஒருவர் அந்த கும்பலில் வந்து இறங்கினார். இவர்கள் கிராமத்தின் நாட்டாமை என்பது பேச்சிலேயே தெரிந்தது.

'ராமையா! என்னய்யா ஆச்சு. என் வேலை எல்லாம் போட்டுட்டு இப்போ வந்திருக்கேன்.'

'ஐயா.. வாங்க...நம்ம வெத்தல பொட்டி மகன் சுப்ரமணியன தெரியுங்களா?'

'ஆமாம்..குடிச்சு புட்டு உருண்டு கெடப்பானே அவனா'

'அவனேதாங்க ஐயா! நேத்து சாயங்காலம் நம்ம மருதமுத்து சாராய கடையில போய் சாராயம் கேட்டுருக்கான். ஏற்கெனவே 200 ரூபா அவன் பாக்கி தரணுமாம். பழைய பாக்கியை கொடுத்தா சாராயம் தர்றேன்டு சொல்லியிருக்கான். இதுல தகராறு முத்திபோயி மருதமுத்துவை நல்லா அடிச்சுட்டான். அடிச்ச அடியில நிறைய ரத்தமும் வந்துடுச்சு. அதான் அவன்மேல் மருத முத்து கேஸ் குடுத்துருக்கான். இன்ஸ்பெக்டர் வர்றதுக்காக காத்துகிட்டு இருக்கோம்.'

'இந்த அடிதடி சமாசாரத்தை எல்லாம் ஏன்யா ஸ்டேஷன் வரைக்கும் கொண்டு வர்றீங்க. நம்ம கிராமத்துலேயே பேசி முடிச்சிருக்குலாம்ல...சரி சரி...எஸ்ஐ வந்தவுடன் கேஸை வாபஸ் வாங்கிட்டு ஊர் வந்து சேருங்க எங்கே சுப்ரமணியன்?'

'சுப்ரமணி! ஐயா கூப்புட்றாருல.....'

'ஐயா...சொல்லுங்க!'

'ஏலேய்! எண்டா இப்படி ஊர் பேரை கெடுத்துகிட்டு அலையிறீங்க...அடிச்ச அடியிலே செத்து கித்து தொலைஞ்சிறுந்தான்னா வாழ்க்கை பூரா கம்பி எண்ணனும் தெரியுமல...'

'ஏதோ தெரியாம நடந்து போச்சுங்கண்ணா! இனிமே கவனமா இருக்குறேன்'

ஊர் நாடடாமை கொஞ்சம் விரைப்போடு மருத முத்துவிடமும் பேசி விட்டு இரு சக்கர வாகனத்தை ஸ்டார்ட் செய்து கிளம்பினார். இது போன்ற வசனங்களை எல்லாம் சினிமாவில் பார்த்த எனக்கு இப்படி ஒரு அருமையான நேரிடையான காட்சியை காணும் வாய்ப்பும் கிட்டியது. இரு தரப்பும் நாட்டாமை போன வுடன் திரும்பவும் இரு பிரிவாக பிரிந்து பல ரகசியங்களை பேசிக் கொண்டிருந்தனர். இதை எல்லாம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த எனக்கு சற்று களைப்பு ஏற்பட அருகில் இருக்கும் தேனீர் கடையில் ஒரு டீயை வாங்கி குடித்து விட்டு எஸ்ஐயின் வரவுக்காக நானும் காத்திருந்தேன்.

தட தட என்ற சத்தத்தோடு புல்லட் காவல் நிலையத்தின் உள்ளே புகுந்தது. எஸஐ வந்து விட்டார். வந்தவர் நேரே தனது அறைக்கு சென்று விட்டார். தூரத்திலிருந்து பார்த்துக் கொண்டே நானும் உள்ளே நுழைந்தேன். எழுத்தர் என்னை முதலில் உள்ளே போகச் சொன்னார். எஸஐ அறையில் நுழைந்தேன். நுழைந்தவுடன் அதிர்ச்சி அடைந்தேன். நான் எதிர்பார்த்தது வீரப்பனை யொத்த மீசையோடு வயிறு சரிந்து முரட்டு சுபாவத்தோடு கூடிய ஒரு எஸ்ஐயை. ஆனால் அங்கு அமர்ந்திருந்ததோ 30 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு அழகிய பெண். அந்த பெண்ணின் முகத்துக்கும் அந்த உடைக்கும் கொஞ்சமும் ஒட்ட வில்லை. 'உனக்கு ஏம்மா இந்த வேண்டாத வேலை' என்று மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டு 'குட்மார்னிங் மேடம்' என்று சொல்லிக் கொண்டே உள்ளே நுழைந்தேன்.

'வாங்க! உட்காருங்க! என்ன விஷயம்' என்று கேட்கவும் நான் கொண்டு வந்த பேப்பர்களை கொடுத்தேன். படித்துக் கொண்டு இருந்தவர் வெளியில் ஏகமாக சத்தம் வரவே 'அங்கே என்னய்யா சத்தம்?' என்று எஸ்ஐ கேட்டார்.

'அடி தடி கேசும்மா! கிராமமே திரண்டு வந்துருக்கானுங்க'

'இவனுங்களுக்கு வேற வேலையே இல்லை. வரச் சொல்லு எல்லாரையும்'

எழுத்தர் போய் 'அம்மா கூப்பிடுராங்க! எல்லாரும் வாங்கய்யா?' என்றார். சொன்னவுடன் திபு திபு வென்று 10 பேர் உள்ளே நுழைந்தனர். ஏற்கெனவே அது சின்ன அறை. முழு அறையும் ஓரளவு நிரம்பி விட்டது.

'என்னய்யா தகராறு?' அதிகார தொனியில் எஸ்ஐயின் குரலிலும் ஒரு மாற்றம் தென்பட்டது. அதில் உள்ள ஒரு வயதானவர் 'அம்மா! சுப்ரமணிங்கற பய குடி போதையில மருதமுத்துங்கறவன அடிச்சுட்டாங்க. மருத முத்து கேஸ் குடுத்துருக்கான. அதான் ஐயா இன்னைக்கி வந்து உங்களை பார்க்க சொன்னாரு'

'அடி தடி கேசு. உங்க ஊர்ல ஏன்யா இப்படி தினமும் ஏதாவது ஒரு கேஸை கொண்டு வர்றீங்க...உருப்புட்ற ஐடியா ஏதும் இல்லையா' என்று சொல்லிக் கொண்டேமூக்கைப் பொத்திக் கொண்டார்.

'ம்...ஹூம்....சாராய நெடி. யார்யா சாராயம் குடிச்சிறுக்கிறது. தண்ணி அடிச்சுட்டு ஸ்டேஷனுக்கே வர்றீங்களோ! தண்ணி அடிச்சவனை முதல்ல வெளியில அனுப்பு' என்றார் சற்று கோபத்தோடு. அந்த கும்பலில் இருந்து இரண்டு பேர் தாங்களாகவே வெளியேறினர்.

பையனின் பேப்பர்களை பார்த்தவர் 'இப்போ இந்த சாராய கேசால கொஞ்சம் பிஸியாக இருக்கிறேன். நீங்க நாளைக்கு காலையில வாங்க பாய்! ரெடி பண்ணி தர்றேன்' என்றார். பேப்பர்களை பார்த்து நான் முஸ்லிம் என்பதை உணர்ந்து கொண்டார்.

'ஓகே மேடம்! அப்போ நான் வர்றேன்'!

'வாங்க'

அடி தடி கும்பலிடம் விசாரணை ஆரம்பமானது. அவர்களில் எவரையுமே அந்த மேடம் உட்கார சொல்லவில்லை. அவரை விட வயதில் மூத்தவர்களையும் அந்தம்மா ஒருமையிலேயே பேசியது எனக்கு என்னவோ போல் இருந்தது. இந்த உழைக்கும் மக்களை அரசு அதிகாரிகள் ஏன் இவ்வாறு நடத்துகிறார்கள். என்னிடம் மிகவும் பணிவோடும் மரியாதையோடும் பேசிய அந்த எஸ்ஐ இவர்களிடம் ஏன் தனது பேசும் தொனியையே மாற்றிக் கொள்கிறார்.

அந்த மக்களும் அழுக்கு படிந்த உடை. செருப்பில்லாத கால். வெத்தலை சுண்ணாம்பால் காவி ஏறிய உதடுகள் சாராய நெடி என்று தங்களை மாற்றிக் கொள்ளாமலேயே இன்னும் இருக்கிறார்கள். இது எதிர் தரப்பார்களை மிக அலட்சியமாகவும் அருவருப்பாகவும் பார்க்க வைக்கத் தூண்டுகிறது. இந்த இருபதாம் நூற்றாண்டிலும் இந்த மண்ணுக்கு சொந்தக்காரர்கள் தங்களின் பெருமை மற்றும் உரிமைகளை அறியாது குடியிலும் கூத்திலும் காலத்தைக் கழித்துக் கொண்டிருக்கிறார்களே என்று வருத்தமோடு எனது ஊரை நோக்கி பயணப்பட்டேன்.

Thursday, November 22, 2012

இந்து முஸ்லிம் கலவரம் ஏன்? -மார்க்கண்டேய கட்ஜூ

மார்கண்டேய கட்ஜு எழுதி தி ஹிந்துவில் அக்டோபர் 11 அன்று வெளியான Rid our body politic of communal poison என்னும் கட்டுரையை அவருடைய அனுமதி பெற்று தமிழில் மொழிபெயர்த்திருப்பவர் மருதன். இனி அவருடைய கட்டுரை தமிழில்...

இன்று இந்தியாவில் பல இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும் வகுப்புவாதம் என்னும் விஷக்கிருமியால் தாக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். 1857ம் ஆண்டுக்கு முன்பு, அநேகமாக இந்தியர்களிடம் வகுப்புவாதக் கண்ணோட்டம் இருந்திருக்கவில்லை என்றே சொல்லலாம். முஸ்லிம்களின் ஈத் பெருநாள் கொண்டாட்டங்களில் இந்துக்கள் பங்கேற்றிருக்கிறார்கள். தீபாவளி, ஹோலி விழாக்களில் முஸ்லிம்கள் கலந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். இருவரும் சகோதரர், சகோதரிகளாக ஒன்றாக வாழ்ந்திருக்கிறார்கள்.

150 ஆண்டுகளில் நிலைமை ஏன் மாறிப்போனது? இந்தியாவின் இரு முக்கிய மதத்தினருக்கு இடையில் நம்பிக்கையின்மை பரவியிருப்பதற்கு என்ன காரணம்? இன்று, முஸ்லிம்கள் இந்துக்களின் இல்லங்களில் வாடகைக்கு வீடு கிடைக்க மிகவும் சிரமப்படுகிறார்கள். இந்தியாவில் எங்காவது குண்டு வெடித்தால், சம்பந்தப்பட்ட குற்றவாளிகளைக் கைது செய்யத் திறனற்ற காவல்துறையினர் (அறிவியல்பூர்வமாக விசாரணை மேற்கொள்வதற்கான பயிற்சிகள் அவர்களுக்கு இல்லை), அரை டஜன் முஸ்லிம்களைக் கைது செய்து பிரச்னைக்குத் ‘தீர்வு’ கண்டுவிடுகிறார்கள். இவ்வாறு கைதானவர்களில் பலர் சிறையில் பல ஆண்டுகளைக் கழித்தபிறகு கடைசியில் அப்பாவிகள் என்று தீர்ப்பளிக்கப்படுகிறார்கள்.

இதன் விளைவாக, முஸ்லிம்கள் இந்தியாவில் அந்நியப்பட்டு கிடக்கிறார்கள். ஆனால் பாகிஸ்தானில், நிலைமை இதைவிட மோசம். அங்கே சிறுபான்மையினர் தீவிரவாதிகளிடமும் மதவாதிகளிடமும் சிக்கிக்கொண்டிருக்கின்றனர்.

எப்போது தோன்றியது?

1857 இந்திய வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான ஆண்டு. 1857க்கு முன்பு இந்துக்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையில் வகுப்புவாத மோதல்கள் ஏற்பட்டதில்லை. ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவி செய்து ஒன்றாகவே வாழ்ந்தனர். சில கருத்துவேறுபாடுகள் இருந்தன. ஆனால், இரு சகோதரர்களுக்கும் இரு சகோதரிகளுக்கும் இடையில்கூட இப்படிப்பட்ட வேறுபாடுகள் எழுவது உண்டு அல்லவா?

இந்தியாவை ஆக்கிரமிக்க வந்த முஸ்லிம்கள் பல கோயில்களை உடைத்தது உண்மை. ஆனால் அவர்களுடைய வழி வந்த முஸ்லிம் தலைவர்கள் கிட்டத்தட்ட அனைவரும் வகுப்பு ஒற்றுமையைக் கடைப்பிடித்தனர். ஒருவகையில், தங்கள் நலனுக்காகத்தான் அவர்கள் இதைச் செய்தனர். காரணம், அவர்கள் ஆட்சி செய்யவேண்டியவர்களில் பெரும்பாலானோர் இந்துக்கள். இந்து கோயில்களை உடைத்தால் உடனே கலவரம் வெடிக்கும் என்று அவர்களுக்குத் தெரியும். ஒருவரும் கலவரத்தை விரும்பவில்லை. முகலாயர்கள், ஆவாத் நவாபுகள், ஆர்காட் முர்ஷிதாபாத், திப்பு சுல்தான், ஹைதரபாத் நிஜாம் என்று ஒருவர் பாக்கியில்லாமல் அனைவரும் மத ஒற்றுமையை வளர்ப்பவர்களாகத்தான் இருந்தார்கள்.

1857ல் முதல் சுதந்தரப் போர் வெடித்தபோது, இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும் ஒன்றாகவே பிரிட்டனை எதிர்த்தனர். கலகத்தை அடக்கியபிறகு, பிரிட்டிஷார் ஒரு முடிவுக்கு வந்தனர். இந்தியாவைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கவேண்டுமானால் அதற்கு ஒரே வழி, பிரித்து ஆள்வதுதான். சர் சார்லஸ் வுட், (இந்திய செகரட்டரி ஆஃப் ஸ்டேட்) வைஸ்ராய் லார்ட் எல்ஜின் என்பவருக்கு 1862ல் எழுதிய குறிப்பு இது. ‘இந்தியாவில் நாம் அதிகாரத்தைத் தக்க வைத்திருப்பதற்குக் காரணம் ஒருவருக்கு எதிரான இன்னொருவரை நிறுத்தி மோதவிட்டதுதான். இதை நாம் தொடர்ந்து செய்தாகவேண்டும். ஒரே மாதிரியான உணர்வை அவர்கள் பெற்றுவிடாமல் இருப்பதற்கு என்னென்ன செய்யவேண்டுமோ அனைத்தையும் செய்யுங்கள்.’

பிரித்து ஆளவேண்டும்!

ஜனவரி 14, 1887 அன்று விஸ்கவுண்ட் க்ராஸ் (செகரட்டரி ஆஃப் ஸ்டேட்) கவர்னர் ஜெனரல் டுஃப்பரின் என்பவருக்கு இவ்வாறு எழுதுகிறார். ‘மத ரீதியிலான இப்படிப்பட்ட பிளவு நமக்குச் சாதகமாக இருக்கும். இந்தியக் கல்விமுறை குறித்தும் பாடப் புத்தகங்கள் குறித்துமான உங்கள் விசாரணை கமிட்டியின் மூலம் சில நன்மைகளை அடையலாம் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்.’

ஜார்ஜ் ஹாமில்டன் (செகரட்டரி ஆஃப் ஸ்டேட்) கவர்னர் ஜெனரல் கர்சனுக்கு இவ்வாறு எழுதினார். ‘இந்தியாவை நாம் ஆள்வதற்குத் தடையாக இருப்பது மேற்கத்திய சிந்தனைகளின் தாக்கம்தான்… படித்த இந்தியர்களை இரு பிரிவுகளாக (இந்துக்கள், முஸ்லிம்கள்) பிரிக்கமுடிந்தால் நம் பிடியை உறுதிபடுத்திக்கொள்ளமுடியும். இந்த இரு பிரிவினருக்கும் இடையிலான வேறுபாடுகள் அதிகரிக்கும்படியாக நம் பாடப்புத்தகங்களை நாம் திட்டமிட வேண்டும்.’

இந்துக்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையில் பகைமை ஏற்படவேண்டுமென்றே இப்படிப்பட்ட திட்டங்கள் 1857க்குப் பிறகு தீட்டப்பட்டன. பல்வேறு வழிகளில் இது அவர்களுக்குச் சாத்தியப்பட்டது.

மதத் தலைவர்களுக்கு லஞ்சம் : பிரிட்டிஷ் கலெக்டர் ரகசியமாக ஒரு பண்டிட்ஜியைச் சந்தித்து, பணம் கொடுத்து முஸ்லிம்களுக்கு எதிராகப் பேசச் சொல்வார். அதே போல் ரகசியமாக ஒரு மௌல்வியைச் சந்தித்து பணம் கொடுத்து இந்துக்களுக்கு எதிராக அவரைப் பேச வைப்பார்.

மறைக்கப்பட்ட வரலாறு : தொடக்கத்தில் இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் பல இந்து கோயில்களை இடித்தது உண்மை. ஆனால், பிற்காலத்தில் வந்த கிட்டத்தட்ட அனைவரும் (அக்பர் போன்றவர்கள்) இந்து கோயில்களுக்கு தொடர்ச்சியாக மானியங்கள் அளித்தும் தீபாவளி போன்ற இந்துப் பண்டிகைகளில் கலந்துகொண்டும் மத ஒற்றுமையை வளர்த்தனர். ஆனால் நம் குழந்தைகளுக்கு இந்த இரண்டாவது பாகம் கற்றுக்கொடுக்கப்படுவதில்லை. கஜினி முகமது சோமநாதர் கோயிலை உடைத்தார் என்றுதான் அவர்கள் வரலாற்றில் கற்கிறார்களே தவிர, திப்பு சுல்தான் போன்றவர்கள் இந்து விழாக்களில் பங்கேற்றார்கள் என்பதைக் கற்பதில்லை.

தூண்டிவிடப்பட்ட மோதல்கள் : வகுப்புவாத மோதல்கள் அனைத்தும் 1857க்குப் பிறகே உருவாகின. பள்ளிவாசலில் முஸ்லிம்கள் தொழுகை நடத்தும்போது இசை வாத்தியங்களை ஒலிக்கவிடுவது, இந்து விக்கிரகங்களை உடைப்பது என்று மத உணர்வுகளைத் தூண்டிவிடும்படியான செயல்பாடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

1909ல் அமல்படுத்தப்பட்ட மிண்டோ மார்லி சீர் திருத்தம், மதவாத அடிப்படையில் தனித் தொகுதி முறையைக் கொண்டுவந்தது. இந்துக்களையும் முஸ்லிம்களையும் பிரித்தாள்வதற்காக மேற் கொள்ளப்பட்ட ஓர் அரசியல் நடவடிக்கை இது.

இப்படி வகுப்புவாதம் என்னும் நஞ்சு தொடர்ச்சியாக பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களால் நம் சமூகத்தில் புகுத்தப்பட்டது. 1947ல் பிரிவினை ஏற்படும்வரை இந்தச் செயல்பாடு தொடர்ந்தது. இப்போதும்கூட மத வெறுப்பை வளர்த்துவிட்டு குளிர் காய்பவர்கள் நம்மிடையே இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.

ஒவ்வொருமுறை குண்டு வெடிக்கும்போதும் தொலைக்காட்சி சானல்கள் என்ன சொல்கின்றன? இந்திய முஜாஹிதின் அல்லது JeM அல்லது HUJI என்று ஏதாவதொரு அமைப்பு இந்தச் சம்பவத்துக்குப் பொறுப்பேற்றுக்கொண்டதாக எஸ்எம்எஸ் வந்திருக்கிறது என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். ஒரு ஈமெயிலையோ எஸ்எம்எஸ்சையோ எந்தவொரு விஷமியும் யாருக்கும் அனுப்பிவைக்கமுடியும் அல்லவா? ஆனால், இதை மறுநாளே டிவியில் சொல்வதன்மூலம் எப்படிப்பட்ட தாக்கத்தை இவர்கள் ஏற்படுத்துகிறார்கள் தெரியுமா? அனைத்து முஸ்லிம்களும் தீவிரவாதிகள், குண்டு வீசுபவர்கள் என்று இந்துக்கள் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். உண்மை என்னவென்றால், 99 சதவிகித மக்கள், அவர்கள் எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் சரி, அமைதியையும் நன்மையையுமே விரும்புகிறார்கள்.

பாபர் மஸ்ஜித், ராம் ஜென்மபூமி கிளர்ச்சியின்போது, மீடியாவில் ஒரு பிரிவினர் (குறிப்பாக இந்தி அச்சு ஊடகம்) கர சேவகர்கள் போலவே செயல்பட்டதை மறக்கமுடியுமா?

பெங்களூரு பதட்டம்

‘அசாமில் நீங்கள் முஸ்லிம்களைக் கொன்றிருக்கிறீர்கள் எனவே இங்கிருந்து உடனடியாக வெளியேறுங்கள். இல்லாவிட்டால் நீங்கள் அழிக்கப்படுவீர்கள்.’ பெங்களூரு மற்றும் பிற இடங்களில் வசிக்கும் வடகிழக்கு இந்தியர்களுக்குச் சமீபத்தில் இப்படிப்பட்ட எஸ்எம்எஸ் செய்திகள் அனுப்பப்பட்டன. எதிர்பார்த்ததைப் போலவே, இது பதட்டத்தை ஏற்படுத்தியது. பெங்களூரு முஸ்லிம்களுக்கு இந்த விஷயம், தெரியவந்ததும் அவர்கள் வடகிழக்கு இந்தியர்களுக்கு உடனடியாக விருந்து தயார் செய்தார்கள். யாரோ சிலரின் தவறான வதந்திகளை நம்பாதீர்கள், முஸ்லிம்களாகிய நாங்கள் உங்களுக்கு எதிரிகள் அல்லர் என்றும் தெரியப்படுத்தினார்கள்.

இத்தகைய இழிவான வழிமுறைகளைச் சிலர் கையாள்வதை இந்தியர்கள் உணரவேண்டிய தருணமிது. சமூகத்தில் உள்ள அனைத்துப் பிரிவினரையும் ஒன்றுபோல் மதித்து நடப்பதுதான். மாமன்னர் அக்பர் காட்டிய வழி இது. அவர் அனைத்து மக்களையும் ஒன்றுபோல் மதித்தார். அக்பர், அசோகர் போன்ற உயர்ந்த ஆட்சியாளர்களை உலகம் இதுவரை கண்டதில்லை. (Hinsa Virodhak Sangh Vs. Mirzapur Moti Kuresh Jamat குறித்த என் தீர்ப்பை இணையத்தில் பார்க்கலாம்.)

1947ல் இந்தியா சுதந்தரம் அடைந்தபோது, அதீதமான மத விருப்பங்கள் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தன. பாகிஸ்தான் தன்னைத் தானே ஓர் இஸ்லாமிய நாடாக அறிவித்துக்கொண்டது போல் இந்தியாவை இந்து நாடாக அறிவிக்கவேண்டும் என்று நேருவுக்கும் அவருடன் இருந்தவர்களுக்கும் அப்போது அதிக அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும். ஆனால், நம் தலைவர்கள் இந்தக் கோரிக்கைக்கு செவி சாய்க்கவில்லை. இந்தியா இந்து நாடு அல்ல அது மதச்சார்பற்ற நாடு என்பதில் அவர்கள் உறுதியாக இருந்தனர். அதனால்தான், ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் நம் அண்டை நாடான பாகிஸ்தானைக் காட்டிலும் நாம் மேலான நிலையில் இருக்கிறோம்.

மதச்சார்பின்மை என்பதன் பொருள் ஒருவர் தனது மதத்தைப் பின்பற்றக்கூடாது என்பதல்ல. மதச்சார்பின்மை என்பதன் பொருள், மதம் ஒவ்வொருவருடைய தனிப்பட்ட விவகாரம் என்பதாகும். மதத்துக்கும் அரசுக்கும் எந்தவிதத் தொடர்பும் இல்லை என்பதாகும். அரசுக்கு மதம் கிடையாது என்பதாகும். என்னைப் பொருத்தவரை, இந்தியா ஒன்றுபட்டு இருப்பதற்கும் வளர்ச்சியை நோக்கி நடைபோடுவதற்கும் ஒரே மார்க்கம், மதச்சார்பின்மையைப் பின்பற்றுவதுதான்.

(கட்டுரையாளர், சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாகவும், உச்சநீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாகவும் இருந்தவர். தற்சமயம், இந்திய பிரஸ் கவுன்சில் தலைவராக இருக்கிறார்).

http://www.thehindu.com/opinion/lead/rid-our-body-politic-of-communal-poison/article3985402.ece

Wednesday, November 21, 2012

அஜ்மல் கசாப்புக்கு கொடுத்த தண்டனை சரியா?

அஜ்மல் கசாப்புக்கு கொடுத்த தண்டனை சரியா?

இது இன்று பலராலும் பல தளங்களில் விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது. ஒரு சிலர் கசாபை தூக்கில் போட்டது சரி என்றும் மற்றும் சிலர் தூக்கில் போடுவதால் குற்றம் குறையப் போவதில்லை என்றும் காரசாரமாக விவாதங்கள் நடைபெற்று வருகிறது.

இவ்வளவு பெரிய ஜனநாயக நாட்டில் ஒரு கும்பலாக ஒரு அந்நிய தேசத்தவன் புகுந்து 165 பேருக்கு மேல் கொன்றுள்ளான். இதற்கு அவன் தரப்பில் சில காரணங்கள் கூறப்படும். எந்த காரணமாக இருந்தாலும் அப்பாவிகளை இலக்காக்கிய இது போன்ற பயங்கர வாதிகளை தூக்கில் போடுவதில் எனக்கு மாற்று கருத்து இல்லை. இதை முன்பே செய்திருக்க வேண்டும்.

(கசாபுக்கு கொடுத்த தூக்கு தண்டனையை மகிழ்ச்சியோடு கொண்டாடுபவர்கள்)

பம்பாய் ஆதர் வீதியில் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்த சிறைச்சாலை வட்டாரங்கள், கஸ்ஸாப் “டெங்கு” நோயினால் அவதிப்பட்டதாகவும், ஒரு கட்டத்தில் அவனது குருதியின் பிளேட்லெட் வெகுவாக இறங்கி சில தினங்களில் இறந்து விடுவான் என வைத்தியர்கள் கூறியதாகவும், அந்த நிலையில் அவன் அப்புறப்படுத்தப்பட்டு புனே எரவாடா சிறைச்சாலைக்கு மாற்றப்பட்டதாகவும் தெரிவித்துள்ளன.

மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படுவதற்கு முன்னர் உள்ள பல விடயங்கள் தொடர்பாக இந்திய அரசு எதனையும் தெரிவிக்கவில்லை. தூக்கு ஏற்றப்படுவதனை பார்வையிட ஊடகவியலாளர்கள் அனுமதிக்கப்படவில்லை. ஆனால் அவன் கொல்லப்பட்டதன் பின்னரான கொண்டாட்டங்கள், மகிழ்ச்சி ஆரவாரங்களை ஊடகங்கள் காட்டின. லாஜிக் புரியவில்லை. டெங்கு நோய் வந்ததற்கு ஆதாரபூர்வமான செய்திகள் இல்லை என்றாலும் இந்த நாட்டில் எதுவும் நடக்கலாம் என்பதால் இந்த செய்தியையும் புறம் தள்ள முடியாது.

இவனை தூக்கில் இடுவதால் பிரச்னைகள் வரலாம் என்ற வாதமும் தவறானது. ஒரு உண்மையான தேசபக்தி கொண்ட எந்த இந்தியனும் கசாபின் தூக்கை வரவேற்கவே செய்வான். இந்திய முஸ்லிம்களும் கசாபின் தூக்கை வரவேற்கவே செய்வர். மேலும் இவனுக்கு மும்பையின் மீதோ அல்லது இந்திய நாட்டின் மீதோ தனிப்பட்ட விரோதம் எதுவும் கிடையாது. சில கள்ள முல்லாக்கள் அவனை மூளை சலவை செய்து இந்த வேலைக்கு நன்றாக பயன்படுத்தியுள்ளனர். வாழ வேண்டிய வயதில் தவறான வழிகாட்டுதலால் இன்று எவரும் மதிக்காத ஒரு இழிந்த இறப்பை தனக்கு தானே ஏற்படுத்திக் கொண்டுள்ளான்.




இவனை இயக்கிய முக்கிய குற்றவாளிகள் பாகிஸ்தானில் இன்று சுதந்திரமாக உள்ளனர். அவர்களுக்கும் தக்க தண்டனை கிடைக்க நமது அரசு முயற்சிக்க வேண்டும. அடுத்து வந்தவர்கள் குறிப்பாக ஹேமந்த் கர்கரேயை கொல்வதில் முக்கிய கவனம் செலுத்தியிருக்கிறார்கள். இவர்கள் வர தேர்ந்தெடுத்த வழியும் குஜராத். எனவே இதன் பின்னணியில் நமது நாட்டில் யார் யாரெல்லாம் இந்த கும்பல் இந்தியா வர உடந்தையாக இருந்தனர் என்பதை அரசு மிக உன்னிப்பாக கவனித்து அவர்களையும் கைது செய்து தக்க தண்டனையை பெற்றுத் தர வேண்டும்.

அதேபோல் மாலேகான் குண்டு வெடிப்பில் தற்போது சிறையில் இருக்கும் சாது பிரக்யாசிங்குக்கும், புரோகித்துக்கும் என்ன தண்டனை என்பதை அரசு தெளிவாக்க வேண்டும். தவறு செய்த முஸ்லிமை தூக்கிலிட்டு விட்டு அதே போன்ற தவறை செய்த இந்துக்களை தண்டிக்காமல் விட்டால் அது இந்துத்வாவுக்கு மேலும் தைரியத்தை கொடுக்கும். மேலும் பல குண்டு வெடிப்புகளை நடத்த முயற்சிப்பர். அதேபோல் பாதிப்படைந்த முஸ்லிம்களில் சிலரும் இந்த நாட்டின் பாரபட்ச போக்கை நினைத்து தீவிரவாதத்தின் பக்கம் செல்ல முயற்சிக்கலாம். எல்லா மக்களும் சந்தோஷமாக வாழ எப்படி அஜமல் கசாபை தூக்கில் இட்டார்களோ அதே போல் மாலேகான் குற்றவாளிகளையும் தண்டிக்க வேண்டும். குஜராத் கலவர குற்றவாளிகளையும் தண்டிக்க வேண்டும்.

-----------------------------------------------------



மேலும் மும்பையில் பால்தாக்கரே இறந்ததற்கு கடை அடைப்பு அவசியமில்லை என்று சொன்ன இரு இளம் பெண்களை கைது செய்த காவல் துறையையும் வன்மையாக கண்டிக்கிறேன். மகாராஷ்டிராவையே தனது வன்முறை பேச்சால் இன்று வரை ஆண்டு வந்த ஒருவருக்கு அரசு மரியாதையில் உடல் அடக்கம் நடத்தப்பட்டதும் பலரின் விமரிசனத்துக்கு உள்ளாகியிருக்கிறது. அரசின் இந்த செயலும் கண்டிக்கத்தக்கது.

நமது அரசு நேர்மையாக நடக்கிறதா அல்லது பெரும்பான்மையினரின் ஓட்டு வங்கியை கணக்கில் கொண்டு நேர்மையை குழி தோண்டி புதைக்கிறதா என்று நோக்கர்கள் உன்னிப்பாக கவனித்து வருகின்றனர். பார்ப்போம். நம்பிக்கையில்தானே வாழ்க்கை ஓடுகிறது!..

----------------------------------------------------------

ஆஷூரா நோன்பு - முஹர்ரம் மாதம் 9 & 10 ம் நாள்

முஸ்லிம்களும், கிறித்தவர்களும், யூதர்களும் மதிக்கின்ற பெரியார் மூஸா நபியாவார். இவர்கள் ஃபிர்அவ்னிடமிருந்து(பாரோ) இந்த நாளில் தான் காப்பாற்றப்பட்டார்கள். இந்த நாளில் தான் ஃபிர்அவ்ன் கடலில் மூழ்கடிக்கப்பட்டு அழிக்கப்பட்டான்.இந்த நோக்கத்திற்காகத் தான் இந்த நாளில் நோன்பு நோற்கப்படுகிறது.

நபிகள் நாயகம் அவர்கள் ஆஷுரா நாளில் நோன்பு நோற்று மற்றவர்களுக்கும் கட்டளையிட்டார்கள். அப்போது நபித்தோழர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்த நாளை யூதர்களும், கிறித்தவர்களும் மகத்துவப்படுத்துகின்றனரே? என்று கேட்டனர். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், அடுத்த வருடம் இறைவன் நாடினால் ஒன்பதாம் நாளும் நோன்பு நோற்பேன் எனக் கூறினார்கள். ஆனால் அடுத்த ஆண்டு வருவதற்குள் மரணித்து விட்டார்கள்.
நூல்: முஸ்லிம் 1916

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தமது வாழ்நாளின் கடைசி வருடத்திலும் ஆஷூரா நோன்புக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளார்கள். மேலும் யூதர்களும், கிறித்தவர்களும் இந்த நாளை மகத்துவப்படுத்துகின்றனரே என்று கேட்கப்பட்ட போது அவர்களுக்கு மாறு செய்யும் வகையில் 9, 10 ஆகிய இரு நாட்கள் நோன்பு நோற்பதாகக் கூறியுள்ளனர்.
எனவே நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஆசைப்பட்ட இரண்டு நாட்களும் நோன்பு நோற்க வேண்டும்.

முஸ்லிம்களும், கிறித்தவர்களும், யூதர்களும் மதிக்கின்ற பெரியார் மூஸா நபியாவார். இவர்கள் ஃபிர்அவ்னிடமிருந்து இந்த நாளில் தான் காப்பாற்றப்பட்டார்கள். இந்த நாளில் தான் ஃபிர்அவ்ன் கடலில் மூழ்கடிக்கப்பட்டு அழிக்கப்பட்டான். இந்த நோக்கத்திற்காகத் தான் இந்த நாளில் நோன்பு நோற்கப்படுகிறது என்பதை ஏராளமான ஹதீஸ்கள் விளக்குகின்றன. மூஸா நபி காப்பாற்றப்பட்டதற்கு நன்றி தெரிவிக்கத் தான் இந்த நோன்பு நோற்கிறோம் என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

ஆனால் சில முஸ்லிம்கள் கர்பலா எனும் இடத்தில் இமாம் ஹுசைன் கொல்லப்பட்டது இந்த நாளில் தான்; எனவே இந்த நோன்பு நோற்கிறோம் என்று நினைக்கின்றனர்.

ஹுஸைன் கொல்லப்பட்டதற்கும் இந்த நோன்புக்கும் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை. ஹுஸைன் கொல்லப்பட்டதற்காக நபிகள் நாயகம் அவர்கள் எப்படி இந்த நாளில் நோன்பு நோற்றிருப்பார்கள்? என்பதைச் சிந்திக்க வேண்டும்.

மார்க்கத்தில் ஒரு காரியம் கடமையாகவோ, வழிமுறையாகவோ ஆக வேண்டுமானால் நபிகள் நாயகம் அவர்கள் வாழும் காலத்தில் தான் ஆகுமே தவிர அவர்களுக்குப் பின்னால் உலகத்தில் என்ன நடந்தாலும் அதற்காக எந்த ஒரு வணக்கமும் மார்க்கத்தில் நுழைய இயலாது.

ஏனெனில் நபிகள் நாயகம் அவர்கள் வாழும் காலத்திலேயே, இம்மார்க்கத்தை இன்று நான் முழுமைப்படுத்தி விட்டேன் (அல்குர்ஆன் 5:3) என்று இறைவன் பிரகடனம் செய்து விட்டான்.

Tuesday, November 20, 2012

திருமணத்துக்கு பிறகு மனைவியை காதலிக்கலாமே!


'இவ என் பேச்சைக் கேட்கறதேயில்லை....அட்லீஸ்ட் ட்விட்டரிலாவது என்னை ஃபாலோ பண்ணச் சொல்லி அறிவுறுத்துங்க...யுவர் ஆனர்.'

-----------------------------------------------------

திருமண ஆசையில் வீட்டை விட்டு ஓடிய 16 வயது பெண்ணை காதலன் உள்பட 12 பேர் கற்பழித்த கொடுமை:

சண்டிகர், நவ. 5-

அரியானா மாநிலம் கர்னால் ரெயில் நிலையம் அருகில் மயங்கிய நிலையில் கிடந்த ஒரு இளம்பெண்ணை ரெயில்வே போலீசார் நேற்று இரவு மீட்டு ஆஸ்பத்திரியில் அனுமதித்தனர். மயக்கம் தெளிந்த அந்த பெண்ணிடம் இன்று போலீசார் விசாரணை நடத்தியதில், கர்னால் மாவட்டத்தை சேர்ந்த அந்த 16 வயது பெண்ணை, நேற்று இரவு 12 பேர் கொண்ட கும்பல் கற்பழித்துவிட்டு ரெயில் பாதை அருகே போட்டுவிட்டு சென்றது தெரியவந்தது.

என் காதலன் என்னை திருமணம் செய்துகொள்வதாக கூறி கடந்த வியாழக்கிழமை அழைத்துச் சென்று கற்பழித்துவிட்டான். அதன்பின்னர் அவருடைய கூட்டாளிகள் 11 பேர் ஒன்று சேர்ந்து கற்பழித்தனர் என்று அந்த பெண் போலீசில் வாக்குமூலம் அளித்துள்ளார்.

இதையடுத்து அந்த பெண்ணின் காதலன் உள்ளிட்ட சிலரை கர்னால் போலீசார் கைது செய்துள்ளனர். மேலும் சிலரை தேடி வருகின்றனர்.

Source: http://www.maalaimalar.com/2012/11/05185645/marriage-desire-run-away-from.html

சினிமாவை உண்மை என்று நம்பி ஏமாறுவதும், காதல் செய்வதே ஒரு பொழுது போக்காக எடுத்துக் கொள்வதும் எந்த அளவு விபரீதங்களை கொண்டு வந்து சேர்க்கிறது என்பதற்கு இவை எல்லாம் சில உதாரணங்கள். திருமணத்துக்கு முன்பே ஆண் பெண் கலப்பதற்கு அரசு ஏதாவது ஒரு கடுமையான சட்டத்தை உண்டாக்கி இது போன்ற பெண்களை காப்பாற்ற வழி வகை செய்ய வேண்டும்.

ஓடி போன பெண்ணின் திருமணதிற்கு பின் கணவன் மனைவி பிரச்சனை வந்தால் அந்த பெண் எங்கு போய் அடைக்கலம் தேடுவாள். அவள் வாழ்கையே நாசமாகி விடும். ஆதலால் பெற்றோர் அனுமதி இல்லாமல் பெண் திருமணம் செய்து கொள்ளகூடாது என்று சட்ட திருத்தம் கொண்டு வந்தால் நல்லது.

----------------------------------------------------

கண்ணூர்: மொபைல்போன் மூலமாக ஒருவரை, ஓராண்டு காலமாக, காதலித்து வந்த, 23 வயது இளம் பெண், முதல் முதலாக, காதலனை கண்டதும் அதிர்ச்சி அடைந்து, மயங்கி விழுந்தார். அவரது அதிர்ச்சிக்கு காரணம், காதலனின் வயது, 70, என்பதே.

கேரளா, திருவனந்தபுரம் போத்தன்காடு பகுதியைச் சேர்ந்த, 23 வயது இளம் பெண்ணுக்கு, ஓரு ஆண்டுக்கு முன், கண்ணூர் பகுதியைச் சேர்ந்த, அம்சா என்பவர், மொபைல் போன் மூலம் அறிமுகமானார். எம்.டெக்., பட்டதாரியான, அந்த இளம் பெண்ணும், அம்சாவும், அடிக்கடி மொபைலில் பேசினர்.இதில், இருவரும் காதல் வயப்பட்டனர். ஓராண்டாக, இருவரும் நேருக்கு நேர் பார்க்காமலேயே, மொபைல் பேச்சிலேயே தங்கள் காதலை வளர்த்தனர்.இந்நிலையில், காதலனை பார்த்து விடவேண்டும் என்ற ஆவல், அந்த இளம் பெண்ணுக்கு ஏற்பட்டது. அதற்காக, இம்மாதம், 9ம் தேதி இரவு, திருவனந்தபுரத்திலிருந்து பஸ்சில் புறப்பட்டு, அதிகாலை, 5:00 மணிக்கு, கண்ணூர் கூத்துப்பரம்பு பஸ் நிலையம் சென்றடைந்தார்.

அங்கிருந்தபடி, பலமுறை காதலனை தொடர்பு கொள்ள முயற்சித்தும், முடியவில்லை. இதனால், நீண்ட நேரம் பஸ் நிலையத்தில் சுற்றித் திரிந்தார். அதைக்கண்ட சிலர், போலீசுக்கு தகவல் கொடுத்தனர். போலீசார், இளம்பெண்ணை போலீஸ் நிலையத்திற்கு கொண்டு சென்று விசாரித்தனர்.விசாரணையில், அவர் தன் காதலன் அம்சாவை தேடி வந்ததாக கூறி, அவரது மொபைல்போன் எண்ணை போலீசாரிடம் கொடுத்தார். போலீசார் அந்த எண்ணை தொடர்பு கொண்டபோது, இப்ராகிம் என்பவர், போனை எடுத்தார்.

அவர் உடனடியாக, போலீஸ் நிலையத்திற்கு வரவழைத்தனர். "இளம் காதலன் வருவார்' என, ஆவலோடு காத்திருந்த இளம்பெண்ணுக்கு, இப்ராகிமை கண்டதும் கலக்கம் ஏற்பட்டது. ஏனெனில், அவருக்கு வயது, 70, என்பதுதே காரணம்.அவர் தான், இதுவரை தன்னுடன் மொபைலில் பேசி வந்த காதலன் என, தெரிந்ததும், அதிர்ச்சி அடைந்து, அப்பெண் மயக்கமடைந்தார். அவர் மயக்கம் தெளிய, போலீசார் உதவினர். மயக்கம் தெளிந்து எழுந்த அப்பெண், "இளம் வயதுடையவர், அம்சா தன் பெயர்' என, இப்ராகிம் தன்னிடம் பொய் சொல்லி, ஏமாற்றி விட்டதாக, போலீசில் புகார் செய்தார்.

போலீசார் நடத்திய விசாரணையில், இதுவரை ஒரு முறை கூட, இப்ராகிம் அப்பெண்ணை அழைத்து பேசியதில்லை என்றும், இளம்பெண்ணுக்கு சொந்தமாக, மொபைல்போன் இல்லை என்றும், அவரது உறவினர்களின் மொபைல் போன் மற்றும் தரைவழி தொலைபேசி மூலம், இப்ராகிமை, அவரே தொடர்பு கொண்டு காதலை வளர்த்து வந்துள்ளார் என்பதும் தெரிய வந்தது.இதையடுத்து, அந்த இளம் பெண்ணின் உறவினர்களை போலீசார் வரவழைத்து, அவர்களிடம், அப்பெண்ணை ஒப்படைத்தனர்.

-பத்திரிக்கை செய்தி

காதலில் இது ஒரு வகை. இந்த பெண்ணை நினைத்து அழுவதா சிரிப்பதா என்றே தெரியவில்லை. அறிவியல் வளர்ச்சி நம் பெண்களை எந்த அளவு கொண்டு செல்கிறது என்பதற்கு இவை எல்லாம் சில எடுத்துக் காட்டுகள்.

பிடித்த துணையை தேர்ந்தெடுக்க ஆடவரை தேடும் போது எப்போதும் ஒரு பெண் துணையையோ அல்லது ஒரு ஆண் துணையையோ கூடவே வைத்திருப்பது இளம் பெண்களுக்கு பாதுகாப்பு. அதிலும் காதல் என்று வரம்பு மீறி லாட்ஜ் வரை போகும் இன்றைய காதல்கள் ஆறு மாதத்திலேயே விவாகரத்தை எட்டி விடுகின்றனர். எனவே திருமணத்துக்கு பிறகு மனைவியை காதலியுங்கள். அதுவே நிலைத்து நிற்கும் அன்பாகும். துணையை தேர்ந்தெடுக்க ஒரு சில கட்டுப் பாடுகளோடு ஆணையும் பெண்ணையும் சந்தித்து தங்களின் வாழ்க்கையை சீராக அமைத்துக் கொள்ளுங்கள். சினிமா நிஜம் என்று நம்பி அந்த காட்சிகளை வாழ்விலும் கொண்டு வராதீர்கள். பிறகு அந்த வாழ்க்கையும் சினிமாவைப் போல 3 மணி நேரத்தில் கசந்து விடும்.


Monday, November 19, 2012

கொசுவைப் பற்றி இன்று விரிவாக பார்ப்போமா?

கொசுவைப் பற்றி இன்று விரிவாக பார்ப்போமா?


பதிவர் திரு நம்பள்கி அவர்கள் போன பதிவில்

//எதை சொன்னாலும், மதத்துடன் சம்பந்தப் படுத்துகிறீர்கள்; சரி! கொசுவைப பற்றி எழுதி மதத்துடன் சமபந்தப் படுத்தி எழுதுங்கள் பார்க்கலாம் ...!//

என்று சலிப்போடு கேட்டிருந்தார். அவருக்காகவே இந்த பதிவை தருகிறேன்.

அன்றைய சிலையை வணங்கிக் கொண்டிருந்த அரபுகளை நோக்கி இறைவன் கூறுகிறான்

'மனிதர்களே! உங்களுக்கு ஒரு உதாரணம் கூறப்படுகிறது. அதைச் செவி தாழ்த்தி கேளுங்கள். ஏக இறைவனையன்றி நீங்கள் யாரை அழைக்கிறீர்களோ அவர்கள் அனைவரும் ஒன்று திரண்டாலும் ஓர் ஈயைக் கூட படைக்க முடியாது. ஈ அவர்களிடமிருந்து எதையேனும் பறித்துக் கொண்டால் அதை அந்த ஈயிடமிருந்து அவர்களால் மீட்க முடியாது. தேடுவோனும் தேடப்படுவோனும் பலவீனமாக இருக்கிறார்கள்.'
-குர்ஆன் 22:73


மற்றோர் இடத்தில்....

'ஏக இறைவனையன்றி பாதுகாவலர்களை ஏற்படுத்திக் கொண்டோரின் உதாரணம் சிலந்திப் பூச்சியைப் போன்றது. அது ஒரு வீட்டை அமைத்துக் கொண்டது. வீடுகளிலேயே சிலந்தியின் வீடுதான் மிகவும் பலஹீனமானது. அதை அவர்கள் அறியக் கூடாதா?'
-குர்ஆன் 29:41


இவ்வாறு இரண்டு இடங்களில் பல தெய்வ வணக்கம் புரிவோரைப் பார்த்து இறைவன் கேட்கிறான். இதனால் கோபமடைந்த அரபிகள் முகமது நபியிடம் கிண்டலாக 'உதாரணத்துக்கு உங்கள் இறைவனுக்கு வேறு உயிரினங்கள் கிடைக்கவில்லையா? அற்பமான ஈயையும் சிலந்திப் பூச்சியையும் உதாரணமாகக் காட்டுகிறானே?' என்றனர்.

இவர்களின் கிண்டலுக்கு மறுப்பு தெரிவிக்கும் முகமாக இறைவன் கீழ் கண்ட வசனத்தை இறக்குகிறான்.

'கொசுவையோ அதை விட அற்பமானதையோ உதாரணமாக கூற இறைவன் வெட்கப்பட மாட்டான். நம்பிக்கை கொண்டோர் 'இது தமது இறைவனிடம் இருந்து வந்த உண்மை' என்பதை அறிந்து கொள்கின்றனர்.'

-குர்ஆன் 2:26


அதாவது மனிதர்கள் நேர் வழி பெறுவதற்காக எந்த அற்ப உயிரினங்களையும் உதாரணமாகக் கூற இறைவன் தயங்க மாட்டான் என்று இந்த வசனம் நமக்கு அறிவுறுத்துகிறது. மனிதர்கள் அற்பமாக நினைக்கும் இந்த கொசுவை இறைவன் எவ்வளவு நேர்த்தியாக படைத்துள்ளான் என்பதை இனி பார்ப்போம்.






1. அது பெண்கொசு. 2. அதற்கு அதன் தலையில் 100 கண்கள். 3. அதன் வாயில் 48 பற்கள்.
4. அதன் உடலில் மாறுபட்ட மூன்று இதயங்கள். 5. அதன் தும்பிக்கை நுனியில் ஆறு அறைகள்.
6. அவை ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனி அலுவல்கள் 7. ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் மூன்று இறக்கைகள்.
8. எக்ஸ்ரே கருவி போன்ற நுண்ணிய தர்மோமீட்டர் பொருத்தப்பட்ட சிவப்பு நிறத்தில் ஒரு நுண்ணிய கருவி அதனுள் படைக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் வேலை அது மனித உடலில் இருளில் வந்து அமர்ந்து இரத்தத்தை உறிஞ்சும் போது யாரும் கண்டு கொள்ள முடியாத அளவுக்கு மனிதனுடைய நிறத்திற்கேற்றவாறு தன் நிறத்தை மாற்றிக்கொள்கிறது..
9. மனித மூளையே வியக்குமளவுக்கு அதனிடமுள்ள கூரிய ஊசி முள்ளால் குத்தி சிறிஞ்சியைப் போல் உறிஞ்சிக் குடிக்கிறது. அது எப்படி பாய்ந்து உள்ளே செல்கிறது என்பதை நாம் தெரிந்து கொள்ள முடியாது.
10. மனிதனின் இரத்த வாசனையை 60 மீட்டர் தொலைவிற்கு அப்பாலிருந்து நுகர்ந்து தெரிந்து கொள்ளும் அற்புத ஆற்றலை அது பெற்றிருக்கிறது.
11. இவை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அதன் முதுகின் மேல் கண்களால் பார்க்கமுடீயாத அளவுக்கு மிகச்சிறிய ஒரு பூச்சி உள்ளது என இன்றைய அறிவியல் கண்டு பிடித்துள்ளது.

அப்போது தான் அல்லாஹ் இவ்வசனங்களை அருளி இப்படிக் கூறினான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் கொசுவையோ அதைவிட அற்பமானதையோ (அதன் மேலுள்ளதையோ) உதாரணமாகக் கூற வெட்கப்படமாட்டான் (அல்பகரா :2:26) அதாவது சத்தியம் என வந்து விட்டால் அது எவ்வளவு அற்பமானதாக இருந்தாலும்,பெரிதாக இருந்தாலும் அதைக் கூறுவதற்கு அல்லாஹ் தயங்கமாட்டான். எனக்கூறிவிட்டு அறிவியலுக்கு ஒரு சவாலாக கண்ணுக்குப் புலப்படாத ஓர் அற்பமான ஒரு உயிரினத்தையும் அதன் மேல் படைத்துள்ளான். அது அதன் குழவிக்குஞ்சாகவோ அதை தூய்மைப் படுத்தும் ஒரு அரிய படைப்பாகவோ இருக்கலாம். அதை இறைவனே நன்கறிந்தவன்.





இதில் நூறு கண்கள் இருக்கமுடியுமா? என்ற ஐயம் நம்மில் எழலாம். அதற்கு விடையாக, படம்-1 கொசுவின் முகத் தோற்றத்தின் ஒரு பகுதியையும், படம்-2 . A. முகத் தோற்றத்தையும், B அதன் நுண்ணிய கண்களையும், C அதைப் பெரிது படுத்திக் காட்டிய கண்களையும் படத்தில் காணலாம். இறைவனே யாவற்றின் மீதும் ஆற்றலுள்ளவன்.வல்லமையுள்ளவன் என்பதற்கு இதுவும் ஒரு சான்றாகும்.

---------------------------------------------------------

கொசுக்களை விரட்டுவதற்காக ஒருவர் தொடர்ந்து கொசுவர்த்திச் சுருள், மேட்கள் போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தி வந்தால், அவருக்கு நுரையீரலில் ஒருவகை ஒவ்வாமை ஏற்பட்டு, நுரையீரல் முழுமையாக விரிவடையாமலும், அதன் கொள்ளளவுக்கு உரிய காற்றை செயல்பாட்டுக்கு எடுத்துக்கொள்ள இயலாமலும் போய்விட வாய்ப்புகள் அதிகமாக உள்ளன என்று பல ஆய்வுகள் நிரூபித்துள்ளன.

கொசு மேட்டில் இருந்து வெளிவரும் புகையை, அப்போது பிறந்த, அல்லது பிறந்து சில மாதங்கள் ஆன குழந்தை தொடர்ந்து சுவாசித்தால் அதற்கு வலிப்பு நோய் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் என்று எச்சரிக்கிறது லக்னோ பல்கலைக்கழகத்தில் நடத்தப்பட்ட ஓர் ஆய்வு. மும்பையில் நடத்தப்பட்ட ஓர் ஆய்வில், கொசு விரட்டிகளில் பயன்படுத்தப்படும் ரசாயனம் சிலருக்கு மலட்டுத்தன்மையை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று தெரிவிக்கப்படுகிறது.

கொசு விரட்டிகளில் உள்ள `டையாக்சின்', புற்றுநோயை ஏற்படுத்தக்கூடியது, `அலெத்ரின்', மனிதர் களின் எடையை குறையைச் செய்யக்கூடியது என்று எச்சரிக்கிறார்கள் விஞ்ஞானிகள்.

வேறு வழியில்லாமல்தான் கொசுவிரட்டிகளை நாடுகிறோம். வேறு என்னதான் வழி என்கிறீர்களா? சுற்றுப்புறத்தைத் தூய்மையாக, தண்ணீர் தேங்காமல் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். கொசு வலையையும் பயன்படுத்தலாம்.

http://harunyahya.com/en/works/3043/the-miracle-in-the-mosquito/chapter/161

http://www.answering-christianity.com/mosquitoes_miracle.htm

http://miracleinthemosquito.com/3.htm

http://kaheel7.com/eng/index.php/gods-creations/340--mosquitos-head

http://www.islamicbulletin.org/newsletters/issue_20/science.aspx

http://doesgodexist.multiply.com/journal/item/122?&show_interstitial=1&u=%2Fjournal%2Fitem